„utrzymać wyłączne wpływy pruskie w Rzeczypospolitej bez angażowania się dworu berlińskiego w otwarty konflikt zbrojny z dworem petersburskim na obszarze Polski.
Ostateczne wyjaśnienie stanowiska dworu petersburskiego, oczekiwane w Warszawie z dużym napięciem i niepokojem, nastąpiło dnia 18 maja 1792 roku. Bułhakow, który dnia 2 maja wyjechał z Warszawy do Siedlec, aby w gościnie u hetmanowej Aleksandry Ogińskiej przeczekać dzień rocznicy 3 maja, był już co najmniej od tygodnia w posiadaniu deklaracji dworu rosyjskiego, którą w odpowiednim momencie miał złożyć władzom Rzeczypospolitej.
Instrukcje Katarzyny II nakazywały mu utrzymanie tej deklaracji w ścisłej tajemnicy aż do chwili jej złożenia. Przy wręczaniu deklaracji przedstawicielom władz polskich Bułhakow miał uniknąć wszelkich komentarzy i nie wyjaśniać, czy i kiedy przedstawione będą przez dwór petersburski jakieś sposoby przywrócenia pokoju między Rosją a Polską. „Jednakże wolno będzie posłowi rosyjskiemu — stwierdzała instrukcja imperatorowej — uczynić nadzieję na złagodzenie srogości, pod warunkiem, że nie rozkaże się armii polskiej stawiać jakiegokolwiek oporu wojskom rosyjskim." Gdyby Stanisław August zechciał usunąć Bułhakowa z Warszawy albo gdyby on sam uznał swój wyjazd za celowy lub konieczny, miał to uczynić jak najśpieszniej, zabierając ze sobą tajne papiery, a resztę archiwum ambasady oddając pod opiekę posła duńskiego w Warszawie. Gdyby jednak król nie zamierzał go wydalić, Bułhakow miał zostać w Warszawie i czuwać nad rozwojem sytuacji248.“(10)