„7. Wzrost znaczenia Francji w Europie. Filip IV Piękny starał się nawet o koronę cesarską lecz ubiegli go w tym związani z Francją Luksemburgowie. Natomiast francuscy Andegawenowie panowali w południowych Włoszech, na Węgrzech (w późniejszym czasie także w Polsce), duże wpływy mieli w Niemczech, Hiszpanii i wschodniej części Morza Śródziemnego. Francuska kultura oddziaływała silnie na inne kraje Europy. Proces stopniowego jednoczenia się państwa szedł w parze z wyodrębnieniem się stanów poszczególnych grup społecznych. Uprzywilejowanymi stanami były szlachta, duchowieństwo i patrycjat miejski. Powstała w ten sposób feudalna monarchia stanowa, w której przynależność do stanu była dziedziczna.
Filip IV Piękny zapisał się w historii również z innego względu. To on rozwiązał słynący z bogactw Zakon Templariuszy, spalił na stosie wielkiego mistrza Jakuba de Molay i zagarnął cały majątek zakonu.
WIELKA KARTASWOBÓD Początki parlamentaryzmu angielskiego
Po wymarciu rodu Wilhelma Zdobywcy w linii męskiej, korona angielska dostała się w ręce jego prawnuka po kądzieli, hrabiego Anjou Henryka II (11541189) z rodu Plantagenetów. W ten sposób król angielski posiadał we Francji prowincje Anjou, Maine, Normandię, Poitou, Akwitanię i był z tego tytułu wasalem króla francuskiego. Henryk II postawił sobie za cel wzmocnienie władzy królewskiej. Ograniczył wpływy baronów, na rycerstwo nałożył „podatek od tarczy" (scuragium) oraz przeprowadził reformę sądownictwa. Wprowadził tzw. sąd królewski (dwanaście osób wybranych spośród miejscowej ludności badało sprawę i zdawało sprawozdanie sędziom zawodowym). Każdy wolny obywatel miał prawo odwoływać się do takiego sądu.“(9)